what we wore 1 what we wore 2

ik vind dit een geweldig idee: What We Wore is een Engels initiatief dat de geschiedenis van Engelse stijl vanaf de jaren vijftig wil vastleggen. Hoe? Door mensen te vragen oude foto’s in te sturen van zichzelf met daarbij het verhaal achter de foto. Waarom droegen we wat we droegen en wat betekende het voor ons?

Het archief is nu nog niet heel groot, maar ik kan me voorstellen dat hier uiteindelijk een waanzinnige verzameling foto’s te vinden zal zijn van de immer stylish Engelsen. In de gaten houden!

Ik ben benieuwd hoe ik over twintig jaar zal terugkijken op foto’s van nu: welke outfits zal ik me kunnen herinneren en waarom? Sowieso mijn APC parka die ik in het najaar van 2008 heb gekocht en sindsdien non-stop gedragen heb (voering kan verwijderd worden en dus is de jas zomer en winter geschikt, ideaal!). De jas was niet goedkoop en ik heb lang getwijfeld, maar nooit een moment spijt van gehad. En het is waar: kleding van goede kwaliteit slijt zoveel mooier dan goedkope rommel. De kleine gaatjes hier en daar geven mijn parka karakter en maken hem alleen maar meer waard.

vivienne westwood cambridge satchel company squigglehet gebeurt niet vaak dat ik enthousiast word van samenwerkingen tussen merken/ontwerpers (zo kan de komende H&M x Isabel Marant collectie me gestolen worden, waarover later meer op dit blog), maar vandaag kan ik jullie er een presenteren waar mijn modehartje wel wat sneller van gaat kloppen. Cambridge Satchel Company (je weet wel, die van die ouderwetse schooltassen in neon kleurtjes) heeft samen met Vivienne Westwood (je weet wel, die van punk, pirate boots, S.E.X., Seditionaries en wat al niet meer) een kleine collectie satchels op de markt gebracht in Westwood’s signature print de squiggle. Deze print stond centraal in Westwood’s eerste echte collectie Pirate, die ze in 1981 in Londen presenteerde aan het publiek. De print komt nog steeds wel terug in haar ontwerpen en is inmiddels iconisch te noemen.

Grote vraag: welke kleur te kiezen? Suggesties?

originele foto: viviennewestwood.com

 

 

chanel SS14 3

ik wil dit haar! Ja, ik ben me er van bewust dat dit model een pruik draagt, maar kom op, dit is toch een perfect niet lang/niet kort-kapsel? Mèt pony (mijn voorhoofd heeft al 15 jaar geen zonlicht gezien en dat hou ik graag zo), maar niet te streng door de ronde lijnen.

En wie kon vermoeden dat witte enkelsokken in pumps zo begeerlijk konden zijn?

foto: style.com

trusted confidantes“Form, fabric and fit aside, it is often the emotional connection we feel with our clothes that keeps us coming back to one item time and time again.”

Deze quote komt uit een artikel genaamd Never let me go, dat ik aantrof in het huidige H&M magazine. Een van de vroegste aanjagers van fast fashion moedigt ons aan, na jarenlang kwantiteit boven kwaliteit te hebben geplaatst, voortaan onze favoriete kledingstukken te koesteren en te blijven dragen. Hoewel ik ernstige twijfels heb bij de oprechtheid van H&M (dit is hun manier op mee te varen op de huidige kwaliteit-trend, ofwel een prachtig voorbeeld van green washing), ben ik wel blij dat een kledingmerk durft te verkondigen dat “our own worn clothing has a precious asset that new purchases, however covetable, can never compete with – a story.” Natuurlijk proberen ze bovenal te bereiken dat we met hun kleding emotionele relaties gaan opbouwen, maar dat terzijde.

Als ik in mijn eigen kledingkast kijk, dan hangt die vol met stukken waar een verhaal aan zit. Gaten, vlekken, knullige reparaties, het zijn allemaal stille getuigen van dingen die ik heb meegemaakt. En het is waar: no way dat ik die stukken zomaar zou weggooien of vervangen. Ik draag ze veel te graag! En jij? Hangen er in jouw kast stukken met een bijzonder verhaal?

het was groot nieuws in het land der modebloggers: über-blogsterGarance Doré heeft haar haren afgeknipt. Weg trademark saaie knot, hallo fris kort koppie. Miauw. 

En hoewel het zeker moedig te noemen is om van lang naar heel kort te gaan, vind ik Miriam Abrahams veel stoerder dan Garance. Deze grafisch ontwerpster, fotografe en filmmaakster werd gevraagd een korte film te maken rond het woord ‘moed’. Zie hieronder haar interpretatie van moed.

converse all stars / made in USA-1in navolging van wat ik hier schreef over het verschil in All Stars die gemaakt zijn in Azië versus Amerika, hier nog een plaatje dat illustreert hoe mooi de originele All Stars ouder worden als je ze veel draagt.

Ik zag dit meisje in een trein van Lissabon naar de badplaats Cascais, in Portugal. Dat het oude All Stars zijn zie ik aan de neusjes (klein en bijna puntig), de korte veters die maar net gestrikt kunnen worden en de hoogte van de witte rand rondom de schoen. Made in the USA, baby!

O en: lang leve denim turn ups!

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.